درمان پای پرانتزی در سنین مختلف با بریس،ماساژ درمانی و حرکات اصلاحی

درمان پای پرانتزی در سنین مختلف با بریس،ماساژ درمانی و حرکات اصلاحی

ناهنجاری پاهای پرانتزی ( زانوی پرانتزی یا ژنوواروم) یک بیمای رایج در کودکان است.

هنگامی که کودک مبتلا به چنین عارضه‌ای روی هر دو پای خود می‌ایستد معمولا بین پاها و زانوهای او فاصله مشخصی وجود دارد. این مشکل می‌تواند ناشی از انحنای یک یا هر دو پا به سمت بیرون باشد.

راه‌رفتن، اغلب ظاهر پرانتزی پاها را تشدید می‌کند. در بسیاری از موارد، پاهای پرانتزی با رشد کودک به‌طور طبیعی صاف می‌شوند. اگر این مشکل تا سن 3 سالگی برطرف نشود ممکن است ناشی از علت نهفته دیگر نظیر بیماری بلانت ( اختلال رشد)  یا ریکتز(نرمی استخوان) باشد.

بیماری زانوی پرانتزی معمولا در بزرگسالان نیز مشاهده می‌شود. در بسیاری از موارد این ناهنجاری به‌دلیل چاقی و اضافه وزن کودک می‌باشد.

بیماری ژنوواروم یا همان پای پرانتزی، به خم شدن پاها به سمت بیرون گفته می‌شود. این شرایط موجب می‌شود یک یا هر دو زانوها از ران و مچ پاها به طرفین متمایل شوند. والدین ممکن است  اولین بار هنگام تولد و یا راه رفتن کودک خود متوجه چنین ناهنجاری شوند. در این لحظه بسیاری از پدر و مادرها دچار ترس و نگرانی می‌شوند. اما مراجعه به موقع به پزشک حاذق و پیگیری مناسب ترین روش‌های درمان می‌تواند تأثیر بسزایی در موفقیت درمان پای پرانتزی کودک داشته باشد و این نگرانی والدین را بر طرف کند.

دکتر غفرانی، متخصص آنستزیولوژی و درد در کلینیک درد ماهان، با تجربه و مهارتی که در درمان غیرجراحی انواع بیماری‌ها و عارضه‌های اسکلتی عضلانی دارد، می‌تواند شما در انتخاب بهترین روش‌های درمان برای رفع این عارضه در کودک راهنمایی نماید.

برای رزرو وقت ملاقات با دکتر غفرانی می‌توانید با شماره تلفن 02188866619 - 02188866629 - 092188866632  تماس حاصل فرمایید.

علل زانوی پرانتزی چیست؟


عارضه‌ی پای پرانتزی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد که عبارت اند از:

ژنوواروم فیزیولوژیک

در بیشتر کودکان کمتر از 2 سال، خم شدن پاها یک تغییر طبیعی در ظاهر پاها است. پزشکان به این قوس پاها، بیماری ژنوواروم می‌گویند. در کودکان مبتلا به ژنوواروم فیزیولوژیک، قوس پاها تقریبا در 18 ماهگی بهبود یافته و با رشد کودک بهتر می‌شود. در در سن 3 تا 4 سالگی، خمیدگی زانوها اصلاح شده و پاها ظاهر طبیعی می‌یابند.

بیماری بلانت

بیماری بلانت عارضه‌ای است که ممکن است در کودکان نوپا یا حتی بزرگسالان رخ دهد. این بیماری ناشی از اختلال صفحات  رشد در قسمت فوقانی استخوان ساق پا (تیبیا) می‌باشد. صفحات رشد در انتهای استخوان‌های بلند کودک قرار دارند. این صفحات درحقیقت به تعیین طول و شکل استخوان بالغ در آینده کمک می‌کنند.

در کودکان کمتر از 2 سال، تشخیص بیماری بلانت از بیماری ژنوواروم فیزیولوژیک غیر ممکن است. با این وجود، در سن 3 سالگی قوس و پرانتزی پاها تشدید یافته و مشکل از طریق اشعه ایکس مشاهده خواهد شد.

ریکتز

ریکتز یا بیماری نرمی استخوان، یک بیماری استخوانی در کودکان است که موجب قوس پاها و سایر اختلالات استخوانی می‌شود. کودکان مبتلا به ریکتز اغلب کلسیم، فسفر یا ویتامین D را که نقش مهمی در رشد سالم استخوان‌ها دارند را به اندازه کافی دریافت نمی‌کنند. نرمی استخوان ناشی از تغذیه در کشورهای درحال توسعه غیرمعمول می‌باشد چراکه بسیاری از غذاها در این کشورها ازجمله محصولات لبنی با ویتامین Dغنی شده‌اند.

بیماری ریکتز می‌تواند ناشی از یک اختلال ژنتیکی باشد که مانع جذب صحیح ویتامین D می‌شود. این نوع بیماری نرمی استخوان ممکن است موروثی باشد.

سایر علائم

سایر عواملی که ممکن است باعث ایجاد ژنوواروم شود عبارت اند از:

کالرباکس شود

بیماری استئوکندروم

در این بیماری، تومور خوش خیم استخوانی معمولا نزدیک صفحات رشد استخوان‌های بلند یافت می‌شود. توده با رشد اسکلت رشد می‌کند. افزایش فشار و توده در بخش جانبی زانوها منجربه پای پرانتزی می‌شود.

استخوان سازی ناقص

بیماری استئوژنز ایمپرفکتا یا به‌عبارتی استخوان سازی ناقص به مقدار یا کیفیت غیرعادی کلاژن اشاره دارد که منجربه شکستن راحت استخوان‌ها و کوتاهی قد می‌شود.

زانوی پرانتزی ناشی از آسیب‌های مکرر در قسمت داخلی تیبیا است که موجب محدود شدن رشد می‌شود.

پاتولوژی قوس دوطرفه تیبیا

قوس دو طرفه تیبیا ناشی از عدم جوش خوردن استخوان‌های تیبیا و فیبولا می‌باشد. در چنین شرایطی، بدن در طول سال اول زندگی بیشتر درمعرض خطر شکستگی می‌باشد.

علائم زانوی پرانتزی یا ژنو واروم


زانوی پرانتزی معمولا هنگام راه رفتن و یا ایستادن مشخص می‌شود. شایع‌ترین علائم پای پرانتزی، الگوی راه رفتن نادرست می‌باشد. کودکان نوپا و مبتلا به چنین ناهنجاری دارای هماهنگی طبیعی هستند و معمولا بدون تاخیر راه‌رفتن را یاد می‌گیرند. میزان قوس پاها می‌تواند قابل توجه و برای پدر و مادر و اعضای خانواده کاملا هشداردهنده باشد.

خمیدگی پاها به سمت داخل در کودکان نوپا بسیار رایج بوده و معمولا همراه با پرانتزی پاها رخ می‌دهد. پای پرانتزی معمولا بدون درد هستند. اما با این وجود این عارضه در بزرگسالی می‌تواند منجربه ناراحتی و مشکل در لگن، زانوها و مچ پاها شوند. علت این امر

فشار غیرطبیعی است که پاهای پرانتزی روی این مفاصل وارد می‌کنند.

علاوه‌بر این، والدین در چنین شرایطی اغلب نگران افتادن‌های مکرر کودک خود هستند خصوصا اگر پاهای فرزند آن‌ها به داخل خمیده شده باشد.

معاینه پزشک


پزشک ارزیابی را با معاینه فیزیکی کامل کودک شروع می‌کند. اگر کودک کمتر از 2 سال داشته باشد، در سلامت عمومی به سر ببرد و قوس متقارن ( خمیدگی یک اندازه در هر دو پاها) در پاهای او وجود داشته باشد به احتمال زیاد و طبق توصیه پزشک به هیچ نوع درمانی نیاز نخواهد بود. اما اگر پرانتزی یک پا شدیدتر از پای دیگر باشد ممکن است جهت اصلاح زانوی پرانتزی به اشعه ایکس نیاز باشد.

اشعه ایکس پاهای کودک در حالت ایستاده، می‌تواند بیماری بلانت یا ریکتز را نشان دهد. اگر در معاینه اول پزشک، کودک بالاتر از 2 سال و نیم باشد و خمیدگی متقارن در پاهای او مشاهده شود پزشک به احتمال زیاد اشعه ایکس را توصیه خواهد کرد. در این سن، احتمال ابتلای کودک به بیماری بلانت یا نرمی‌استخوان بیشتر می‌باشد. اگر در اشعه ایکس علائم بیماری ریکتز مشاهده شود، پزشک برای تایید وجود چنین اختلالی در بدن کودک، آزمایش خون را توصیه خواهد کرد.

چرا لازم است بیماری ژنوواروم زانو را درمان کنید؟


حتی اگر بیماری پرانتزی زانوها عملکردی باشد و به توانایی تحرک آسیبی نرساند، برای کاهش درد و پیشگیری از مشکلات آتی اصلاح چنین ناهنجاری الزامی است. عضلات به صورت جفت کار می‌کنند. در بیماری ژنوواروم زانوها، قدرت عضلات یکسان نیست، این شرایط طبیعتا می‌تواند به مفاصل لگن، زانوها و مچ پاها آسیب رسانده و موجب درد شود.

پرانتی پاها فشار بیشتری را به داخل زانوها وارد می‌کند و با مرور زمان خطر ابتلا به آرتروز را افزایش خواهد داد. اگر فردی اضافه وزن داشته باشد و زانوهایش پرانتزی باشد، این شرایط باعث می‌شوند فشار بیشتری به مفاصل پاها وارد شده و موجب تشدید درد در پاها می‌شود. در نهایت، غضروف مفاصل، به‌ویژه مفاصل زانوها، شروع به تخریب کرده و موجب ساییدگی استخوان‌ها روی یکدیگر می‌شوند.

ناهنجاری پای پرانتزی می‌تواند وضعیت کلی بدن را تغییر داده و موجب کمردرد شود. این بیماری در نهایت از لحاظ زیبایی، ظاهر فرد را تحت تاثیر داده و مایه خجالت او میشود.

زانوی پرانتزی چگونه درمان میشود؟


در حال حاضر، درمان‌های بسیار محدودی برای رفع ناهنجاری پرانتزی زانوها وجود دارد. اما حتی قبل از شروع روش‌های درمانی که مفید هستند یک مورد را باید با دقت درک کرد.

تمامی این درمان‌ها طبیعی بوده و بدون دارو انجام می‌شوند بنابراین بیمار باید اعتماد کرده و برای رسیدن به نتیجه صبوری کند. تنها موردی که ممکن است کمی ذهن فرد را درگیر کند این است که این درمان‌ها جادو نمی‌کنند و نمی‌توانند ظرف چند روز مشکل پرانتزی پاها را برطرف کنند.

متاسافانه تاحالا هیچ روشی پیدا نشده که بتواند عارضه زانوی پرانتزی را ظرف چند روز درمان کند.

درمان‌های غیرتهاجمی مرثر در درمان ژنوواروم در کودکان و بزرگسالان عبارت اند از:

بریس برای درمان ژنوواروم

اگر فرزند  شما به بیماری پای پرانتزی مبتلا است با روش‌هایی نظیر گچ گرفتن پاها، پوشیدن کفش و بریس‌های مخصوص می‌توان این ناهنجاری را برطرف نمود چراکه استخوان‌ها هنوز در حال رشد هستند و می‌توانند تغییر شکل دهند. تا زمانی‌که استخوان‌های کودک محکم نشده باید این روش‌ها را انجام داد. یک متخصص سلامت نقش عمده‌ای در درمان پرانتزی پاها با بریس‌ها خواهد داشت.

درمان پای پرانتزی با فیزیوتراپی: ماساژ درمانی

اگر کودکان شما به عارضه پای پرانتزی مبتلا هستند انجام روشی که در این قسمت معرفی می‌کنیم به رفع مشکل کمک خواهد کرد. به خاطر داشته باشید که ماساژدرمانی تنها منحصربه بزرگسالان نیست بنابراین مزایای این روش درمانی را فقط برای خودتان درنظر نگیرید و جهت درمان کودک خود  از متخصص فیزیوتراپی کمک بگیرید.

روش کاملا ساده است، فقط باید به یک متخصص فیزیوتراپی مراجعه کرد. پزشک فیزیوتراپی با تخصص خود،  کودک شما را با دقت درمان خواهد کرد. اگر بخواهید خودتان درمان را انجام دهید باید حتما روش انجام صحیح حرکات فیزیوتراپی را آموزش ببنید.

کودک را  بخوابانید، زانوهای او را خم کرده و به جلو وعقب تا قفسه‌سینه حرکت دهید. با ورزش مناسب  می‌توانید تا حدودی مشکل کودک را برطرف کنید. در صورت امکان حرکات را چندین بار در طول روز تکرار کنید. با مرور زمان شاهد بهبود وضعیت پرانتزی زانوهای کودک خواهید شد و فرزند شما قادر خواهد بود روی پاهای صاف خود بایستد.

ورزش برای پای پرانتزی

اصلاح بیماری ژنوواروم مستلزم تلاش  و مشارکت است. از آن‌جایی که انجام صحیح ورزش در بهبود ناهنجاری زانوی پرانتزی حائز اهمیت هستند، در چنین شرایطی بهتر است به یک متخصص فیزیوتراپی و یا مربی خصوصی که در این حوزه تخصص و تجربه دارد مراجعه کرد.

متخصص فیزیوتراپی می‌تواند عضله ضعیف یا خیلی خشک را تشخیص داده و یک برنامه ورزشی مختص نیاز بیمار را ارائه دهد. حرکات ورزشی فیزیوتراپی ممکن است در کودکان موثرتر از بزرگسالان باشند علت این امر، عدم تعادل وضعیت بدن در بزرگسالی است. ناهنجاری طولانی‌مدت پای پرانتزی رشد استخوان‌ها را تحت تاثیر قرار داده و درنتیجه استخوان‌ها با درمان تغییر نخواهند کرد.

ورزش‌های مخصوص اصلاح پای پرانتزی مزایای متعددی دارد. تقویت عضلات به بهبود وضعیت بدن کمک کرده و موجب کاهش دردهایی از قبیل کمردرد می‌شود. از آن‌جایی که عضلات با هم کار می‌کنند، معمولا یک مجموعه ضعیف و کشیده شده و مجموعه دیگر کوتاه و خشک می‌شوند. احتمال سفت شدن عضلات فلکسور که به خم‌کردن مفاصل کمک می‌کنند بیشتر می‌باشد.

ورزش‌هایی که مختص عضلات ضعیف در هر گروه می‌باشند به تعادل عضلات کمک کرده و موجب تقویت استخوان‌هایی می‌شوند که عضلات به آن‌ها چسبیده‌اند. عضلات ضعیف در نواحی دیگر به‌غیر از پاها ممکن است موجب قوس شدید پاها شده و یا به این عارضه کمک کنند. به‌عنوان مثال، عضلات ضعیف فلکسور ران‌ها، موجب حرکت لگن به عقب، چرخش استخوان فمور ( استخوان بلند در ران) به سمت بیرون و جدا شدن زانوها از یکدیگر می‌شوند.

حرکت اصلاحی پای پرانتزی در بزرگسالان و کودکان

پیلاتس، یوگا و ورزش‌های مخصوص تقویت عضلات از رایج‌ترین حرکات ورزشی و یا فیزیوتراپی هستد. در این قسمت به معرفی ورزش‌های مختص پای پرانتزی می‌پردازیم. ( تمامی نرمش‌ها باید تا جایی‌که امکان دارد به آرامی انجام شوند)

  • یک پا را بلند کنید، از زانو خم کنید وسپس با دست به سمت قفسه‌سینه بکشید.
  • به پشت دراز بکشید، هر 2 زانوها را خم کنید و یک وزنه بین پاها قرار دهید. ( در ابتدا بهتر است با وزنه نیم کیلویی (10 پوندی) شروع کرده و به‌تدریج وزنه را سنگین‌تر و با تقویت عضلات، تعداد دفعات نرمش را افزایش دهید.) با فشار دادن پاها به یکدیگر وزنه را در جای خود ثابت نگهدارید. زانوها را تا جایی خم کنید که پاشنه پاها با باسن برخورد کند. سپس پاها را دراز کنید.
  • ورزش یوگا موجب انعطاف‌پذیری و تراز کل بدن می‌شود. حالت‌های مختلف در ورزش یوگا از جمله خم‌شدن به جلو، حالت جنگجو و صورت گاو برای اصلاح ناهنجاری پای پرانتزی موثر هستند. بری چسباندن پاها به یکدیگر ممکن است به نوار یوگا نیاز باشد.
  • پیلاتس در تقویت عضلات خصوصا عضلاتی که لگن و کمر را تحت تاثیر قرار دادند موثر است. حرکت ورزشی دست بالرینا و رول آپ ممکن است مفید باشند. بیمار می‌تواند به پشت دراز بکشد، هر دو پاها را بلند کند و با سرعت به بالا و پایین حرکت دهد. سپس نیم تنه فوقانی را از زمین  بلند کرده و عضلات شکمی را منقبض کند.
  • حرکات اسکات و لانژ برای عضلات فلکسور ران‌ها مفید هستند. برای حفظ تعادل بدن بهتر است از یک صندلی و یا کانتر کمک گرفت.

مصرف ویتامین D

مطالعات حاکی از آن است که کمبود ویتامین D می‌تواند موجب پرانتزی شدن زانوها شود. بنابراین برای درمان چنین عارضه‌ای بیمار باید غذاهای حاوی ویتامین D و یا مکمل ویتامین D  را به مقدار زیاد مصرف نماید. توصیه شده که کودکان کم سن وسال روزانه 400IU  تا 1000IU  و بزرگسالان 1500IU تا 2000IU  ویتامین D مصرف کنند.

کاهش وزن

وزن زیاد می‌تواند بیماری ژنوواروم را تشدید نماید. علت این امر این است که زانوها و لگن برای تحمل وزن بدن تحت فشار قرار خواهند گرفت. در چنین شرایطی، مفاصل و استخوان‌ها به‌دلیل تحمل فشار زیاد به مرور دچار تخریب می‌شوند. سعی کنید با خوردن غذاهای سالم و مشارکت در ورزش‌های عضلانی – قلبی وزن خود را کاهش دهید.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است