پیچیدگی مچ دست می‌تواند باعث آسیب رسیدن به رباط‌های مچ شود. رباط‌ها به سیم‌های محکمی از بافت لیفی اطلاق می‌شود که در داخل یک مفصل وجود دارند و استخوان‌ها را با یکدیگر متصل می‌کنند. اغلب افراد فکر می‌کنند که مچ دست یک مفصل ساده بین ساعد و کف دست است، اما در واقعیت مچ دست دارای ۱۵ مفصل است که استخوان‌های مختلفی را به یکدیگر متصل می‌کنند. رباط‌هایی که این استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند، ممکن است در نتیجه پیچ‌خوردگی شدید، خم شدن زیاد و یا ضربه‌ای که باعث حرکت ناگهانی مچ به خارج از محدوده حرکت طبیعی آن می‌شود، آسیب ببینند.

علل ایجاد کشیدگی در مچ دست


  • فشار و وزن زیاد بر روی مچ
  • زمین خوردن با دست باز بر روی یک سطح سخت
  • این عارضه در اسکیت بورد و اسکی شیوع بالایی دارد
  • آسیب‌های ناشی از استفاده‌ی بیش‌ازحد

درجات پیچ‌خوردگی مچ دست


رگ به رگ شدن مچ دست سه درجه‌ی مختلف دارد:

  • خفیف (درجه اول): رباط‌های مچ دست کشیده شده و یا پارگی‌های ریزی درون آن‌ها ایجاد می‌شود
  • متوسط (درجه دوم): آسیب وارده شدیدتر بوده و برخی از رباط‌های مچ دست ممکن است به پارگی‌های جزئی مبتلا شده باشند.
  • پیچ‌خوردگی‌های شدید (درجه سوم): یک یا چند رباط از رباط‌های مچ دست کاملاً پاره شده و حتی ممکن است از محل طبیعی خود در محل اتصال به استخوان خارج شده باشند

درمان پیچ‌خوردگی مچ دست


به طور عمومی، در بیشتر موارد، پیچ‌خوردگی مچ دست با مراقبت، استراحت، استفاده از یخ، فشار و بالا بردن می‌تواند درمان شود. مراقبت از مچ دست خود را حاظر باشید تا آسیب بیشتری به آن وارد نشود. می‌توانید از مچ‌بندهای ویژه استفاده کنید تا مفصل را محافظت کرده و حرکت آن را کاهش دهید. استراحت نیز اهمیت بسیاری دارد. از مچ دست خود استفاده نکنید، زیرا این کار فقط باعث شدیدتر شدن آسیب می‌شود.

سرما درمانی

می‌توانید از یخ یا دیگر روش‌های سرما درمانی در اولین زمان ممکن استفاده کنید تا درد، التهاب و ورم شما تسکین یابد. این کار را هر ۲ ساعت یک بار انجام دهید. یک کمپرس سرد یا گرم تا زمانی که به‌درستی استفاده شود می‌تواند تاحد زیادی موثر باشد.

باندهای فشاری و حمایت‌کننده

استفاده از باندهای فشاری و حمایت‌کننده برای کاهش تورم مناسب است. هرچه زودتر از مچ‌بند فشاری استفاده کنید نتایج آن بهتر خواهند بود. نوار یا باندهای چسبی به دلیل لاستیکی بودن و انسجام بالا گزینه‌ی مناسبی بوده و استفاده از آن‌ها آسان است. هیچ گاه بیش از ۱۰ دقیقه از این باندها استفاده نکنید چراکه می‌توانند گردش خون را مختل کنند.

دارو درمانی

داروهای مسکن برای کاهش ناراحتی و راحت‌تر شدن روند انجام تمرینات درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن به کاهش درد و ورم کمک می‌کنند. با این حال این داروها می‌توانند عوارض جانبی و ناخواسته‌ای را به همراه داشته باشند مانند افزایش خطر خونریزی و زخم معده. این داروها تنها در برخی از موارد مورد استفاده قرار می‌گیرند مگر اینکه پزشک استفاده از آن‌ها را تجویز کرده باشد.

گچ گرفتن و اسپلینت

می‌توانید برای ثابت کردن مچ دست خود آن را گچ گرفته یا از اسپلینت استفاده کنید. این کار تنها برای مدت زمان کوتاهی انجام می‌شود و باید پس‌ از آن در کوتاه‌ترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید. سپس می‌توانید با توجه به توصیه‌ی پزشک به استفاده از اسپلینت ادامه دهید و یا آن را بردارید. در برخی از موارد، استفاده‌ی طولانی مدت و بیش‌ازحد از اسپلینت می‌تواند باعث گرفتگی بیشتر و ضعف عضلانی شود.

فیزیوتراپی

بسته به شدت پیچ‌خوردگی مچ دست و نیازها و اهداف شما، فیزیوتراپیست ممکن است از ترکیبی از روش‌های درمانی فیزیوتراپی زیر استفاده کند:

  • استراحت: استراحت و اجتناب از فعالیت‌هایی که ممکن است مچ دست را بیش از حد بار بکشند، جزء روش‌های اساسی درمانی است.
  • استفاده از بریس و اسپلینت: در صورت لزوم، استفاده از بریس (بانداژ حمایتی) و اسپلینت (قوس حمایتی) می‌تواند به استحکام و استقامت مچ دست کمک کند و حرکت نامناسب را محدود کند.
  • نوارپیچی و باندپیچی: استفاده از نوارهای پیچی و باندهای فشاری برای حمایت و استحکام‌دهی به مچ دست درمانی است.
  • سرما درمانی و کرایوتراپی: استفاده از یخ یا روش‌های سرما درمانی برای کاهش درد، التهاب و بودنسیتی مچ دست می‌تواند مفید باشد.
  • گرما درمانی: استفاده از روش‌های گرما درمانی مانند آبگرما، بخار، پک گرما و ماساژ گرم برای بهبود جریان خون، ارامش عضلات و کاهش اسپاسم عضلانی مناسب است.
  • طب سوزنی و سوزن خشک: درمان با استفاده از سوزن‌های طب سوزنی و سوزن‌های خشک می‌تواند در کاهش درد، التهاب و بهبود عملکرد مچ دست مؤثر باشد.
  • روش‌های درمانی فیزیوتراپی دیگر: از جمله اولتراسوند، تحریک الکتریکی، لیزر سرد و سایر روش‌هایی که برای کاهش درد و التهاب مچ و رباط‌های آن مورد استفاده قرار می‌گیرند.
  • روش‌های درمان دستی: از جمله ماساژ بافت‌های نرم، ماساژ درونی اصطکاکی و تحریک مفاصل توسط فیزیوتراپیست برای بازیابی حرکت و بهبود دامنه‌ی حرکتی مچ دست و رباط‌های آن می‌توان استفاده کرد.
  • ورزش‌های درمانی شامل تمرینات کششی و تقویتی به‌منظور بازیابی دامنه‌ی حرکتی و تقویت مچ دست.
    • تمرینات جامع
    • تمرینات دامنه‌ی حرکتی
    • تمرینات کششی
    • تمرینات تقویتی پیش‌رونده
  • آموزش به بیمار
    • در مورد رگ به رگ شدن و کشیدگی مچ دست
    • موارد احتیاطی
    • اصلاح فعالیت‌ها
    • خود مراقبتی در مورد علائم عارضه
    • پیشگیری از آسیب‌های مچ دست
  • برنامه‌ی توان‌بخشی ورزشی یا کاری

مقالات مرتبط

علت درد ساق پا و درمان آن

نواحی پایین پاها فشار ناشی از فعالیت‌های روزمره را تحمل می‌کنند. به هر حال، نباید این شرایط باعث ایجاد درد…
keyboard_arrow_up
Call Now Buttonمشاوره و تماس
× مشاوره رایگان در واتساپ