دررفتگی شانه چه نوع عارضه ای است و چگونه درمان میشود؟

در رفتگی شانه 


در رفتگی شانه نوعی آسیب است که در آن استخوان بخش فوقانی بازوی شما از حفره فنجان مانند خود که بخشی از تیغه شانه شما است، خارج می‌شود. شانه پر تحرک‌ترین مفصل بدن است که همین امر آن را مستعد در رفتگی می‌کند.

شانه دچار در رفتگی

اگر مشکوک به در رفتگی شانه خود هستید، به دنبال کمک پزشکی باشید. بیشتر افراد طی چند هفته پس از این آسیب، عملکرد کامل شانه خود را باز می‌یابند. با این حال یکبار در رفتگی شانه می‌تواند منجر به بی‌ثباتی این مفصل شده و آن را مستعد دررفتگی مجدد کند.

در رفتگی شاندر رفتگی شانه قدامی


۹۷ درصد موارد در رفتگی مکرر یا اولین در رفتگی شانه، در رفتگی قدامی هستند. این نوع از در رفتگی، شایع‌ترین نوع در رفتگی شانه است که بر اثر جابجایی قسمت فوقانی استخوان بازو بر اثر یک نیروی کششی یا چرخشی شدید به وجود می‌آید. در این موقعیت، مجموعه گلنوهومرال تحتانی به عنوان اولین مانع برای حرکت انتقالی مجموعه گلنوهومرال قدامی عمل می‌کند. مفصل گلنوهومرال در ابداکشن نود درجه و چرخش خارجی ۹۰ درجه، به دلیل عدم پشتیبانی رباط‌ها و تثبیت داینامیک، مستعد بیشترین میزان در رفتگی است.

در رفتگی خلفی شانه


در رفتگی خلفی شانه، کمتر شایع است و شامل ۳ درصد از موارد در رفتگی می‌باشد. این نوع از در رفتگی شانه بر اثر ضربه خارجی به جلوی شانه ایجاد می‌شود. در این ضربه، یک نیروی غیر مستقیم به استخوان بازو وارد می‌شود که شامل خم شدن، کشیده شدن و چرخش است. این نیرو معمولاً بر اثر افتادن روی دست صاف (آسیب Foosh) و MVT یا تشنج به وجود می‌آید. دررفتگی‌های خلفی شانه به دلیل مکانیزم آسیب زای آن می‌توانند با آسیب عضله چرخاننده یا لابرال همراه باشند.

علائم


علائم دررفتگی شانه شامل موارد زیر هستند:

  • تغییر شکل
  •  تورم
  •  بی‌حسی
  •  ضعف
  •  کبودی

گاهی اوقات ممکن است در رفتگی باعث پارگی رباط‌ها یا تاندون‌های شانه شده یا به اعصاب آسیب برساند.

در صورتی که احساس می‌کنید دچار دررفتگی شانه شده‌اید، فوراً از پزشک کمک بگیرید. در طول مدتی که در انتظار دریافت مراقبت‌های پزشکی هستید، موارد زیر را رعایت کنید:

  • مفصل را حرکت ندهید. با بستن آتل، شانه را در موقعیت فعلی خود حفظ کنید. سعی نکنید که شانه خود را حرکت دهید یا به زور آن را به موقعیت طبیعی خود بازگردانید. این امر می‌تواند به مفصل شانه و ماهیچه‌های اطراف آن، رباط‌ها و اعصاب یا عروق خونی آسیب برساند.
  • روی مفصل آسیب دیده یخ بگذارید.  استفاده از یخ روی ناحیه آسیب دیده  می‌تواند با کنترل خونریزی داخلی و تجمع مایعات در مفصل شانه و اطراف آن، به کاهش درد و تورم کمک کند.

دلایل


مفصل شانه یکی از مفاصل بدن است که بیشتر از همه مستعد دررفتگی است. از آنجا که این مفصل در چندین جهت مختلف حرکت می‌کند، شانه شما می‌تواند به جلو، عقب یا پایین و در تمام جهت‌ها حرکت کند. با این حال بیشتر دررفتگی‌های شانه از قسمت جلو اتفاق می‌افتند. علاوه بر این در صورت در رفتگی شانه، ممکن است بافت فیبری که استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند، کشیده یا پاره شود که این آسیب می‌تواند وضعیت دررفتگی شانه را پیچیده‌تر کند.

برای خارج شدن استخوان بازو از کاسه خود به یک نیروی قوی مانند وارد شدن ضربه ناگهانی به شانه احتیاج است. چرخش شدید مفصل شانه می‌تواند باعث خارج شدن توپ سر استخوان بالای بازوی شما از حفره شانه شود. ممکن است در رفتگی جزئی نیز اتفاق بیفتد که در آن  سر استخوان فوقانی بازوی شما همچنان تا حدی داخل کاسه مفصل شانه قرار دارد و به طور کامل دچار دررفتگی نشده است.

ممکن است در رفتگی شانه به دلایل زیر ایجاد شود:

  •  آسیب‌های ورزشی. دررفتگی شانه یک آسیب شایع در ورزش‌های تماسی مانند فوتبال، هاکی و در ورزش‌هایی که شامل افتادن هستند، مانند اسکی، ژیمناستیک و والیبال می‌باشد.
  • آسیب دیدگی‌های غیر مرتبط با ورزش. وارد شدن یک ضربه شدید به شانه در حین تصادف با وسیله نقلیه موتوری، شایع‌ترین علت این نوع از دررفتگی است.
  • سقوط از ارتفاع. ممکن است شانه شما بر اثر سقوط از یک ارتفاع مانند نردبان یا سقوط از یک سطح بی‌ثبات دچار در رفتگی شود.

 مفصل شانه

تشخیص


پزشک شما در حین معاینه فیزیکی، ناحیه آسیب‌دیده را از نظر حساسیت به لمس، تورم یا بدشکلی آن بررسی می‌کند. همچنین آزمایش اشعه ایکس دررفتگی مفصل شانه را نشان می‌دهد و می‌تواند شکستگی استخوان یا سایر آسیب‌های وارد شده به مفصل شانه شما را نیز نشان دهد .

ناحیه آسیب‌دیده شانهدرمان 


درمان در رفتگی مفصل شانه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ریداکشن بسته. ممکن است پزشک با انجام برخی مانورهای ملایم روی استخوان شانه، آنها را به موقعیت مناسب خود بازگرداند. ممکن است بسته به میزان درد و تورم خود، قبل از دستکاری استخوان‌های شانه به یک شل کننده عضلات یا آرامبخش یا در موارد نادر به بیهوشی عمومی احتیاج داشته باشید. هنگامی که استخوان‌های شانه به موقعیت طبیعی خود باز می‌گردند، باید تقریباً بلافاصله پس از آن درد شدید بهبود پیدا کند.
  • عمل جراحی. در صورتی که مفصل شانه یا رباط آن ضعیف باشد و اگر در صورت تقویت و توانبخشی مناسب همچنان باز هم دچار در رفتگی مکرر شانه می‌شوید، ممکن است به عمل جراحی احتیاج داشته باشید. ممکن است در موارد نادر، در صورت وارد شدن آسیب به اعصاب یا عروق خونی نیز به عمل جراحی احتیاج داشته باشید.
  • بی‌حرکت کردن. ممکن است پزشک برای چند روز تا چند هفته برای بی‌حرکت کردن شانه شما، استفاده از آتل یا شانه بند مخصوص را توصیه کند. مدت زمان استفاده کردن از آتل یا اسلینگ و اینکه برای چه مدت پس از آسیب دیدگی باید پوشیده شوند، به ماهیت دررفتگی شانه شما بستگی دارد .
  • دارو. ممکن است پزشک شما برای راحت‌تر بودن شما در طول دوره بهبودی شانه، برای شما مسکن یا شل کننده عضلات تجویز کند.
  • توان یابی. مدتی پس از آنکه اسپلینت شانه یا اسلینگ شما برداشته شد، برنامه توانیابی تدریجی طراحی شده برای بازیابی دامنه حرکت، قدرت و ثبات مفصل شانه برای شما آغاز می‌شود.  اگر در رفتگی شانه شما نسبتاً ساده و بدون آسیب عصبی یا بافتی شدید باشد، به احتمال زیاد مفصل شانه شما طی چند هفته بهبود پیدا می‌کند . اما یکبار دررفتگی مفصل، شما را در معرض خطر بیشتر دررفتگی مکرر شانه در آینده قرار می‌دهد. از سر گرفتن فعالیت‌ها در مدت کوتاهی پس از در رفتگی مفصل شانه می‌تواند باعث وارد شدن آسیب یا در رفتگی مجدد آن شود.

سبک زندگی و درمان‌های خانگی


این مراحل برای تسکین ناراحتی‌ها و افزایش بهبودی پس از درمان دررفتگی شانه انجام می‌شوند:

شانه خود را استراحت دهید. کار خاصی که باعث دررفتگی شانه شما شده است را تکرار نکنید و سعی کنید از انجام حرکات دردناک خودداری کنید. انجام تمرینات ورزشی سنگین یا بلند کردن اجسام سنگین را تا زمانی که شانه شما به طور کامل بهبود نیافته است محدود کنید.

گذاشتن یخ و اعمال حرارت. گذاشتن یخ روی شانه به کاهش التهاب و درد کمک می‌کند. شما می‌توانید هر بار از یک بسته یخ یا یک بسته سبزیجات منجمد یا یک حوله پر شده با قالب‌های یخ به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه استفاده کنید. این کار را یک یا دو روز اول پس از آسیب دیدگی به مدت چند ساعت تکرار کنید. پس از گذشت دو یا سه روز هنگامی که درد و التهاب شما بهبود پیدا کرد، استفاده از بسته‌های حرارتی یا کمپرس آب گرم می‌تواند به ریلکس کردن عضلات خشک شده و دردناک کمک کند. شما می‌توانید به صورت محدود هر بار به مدت ۲۰ دقیقه از گرما درمانی استفاده کنید.

داروهای مسکن مصرف کنید. مصرف داروهای مسکن بدون نسخه (OTC) مانند آسپرین ایبوپروفن (ادویل مترین IB و غیره، ناپروکسن سدیم (Aleve) یا استامینوفن (تیلنول و غیره) می‌تواند به کاهش درد شما کمک کند. دستورالعمل‌های موجود روی بسته دارو را دنبال کنید و پس از متوقف شدن درد، مصرف دارو را متوقف نمایید.

حفظ کردن دامنه حرکت شانه ضرورت دارد. شما می‌توانید پس از گذشت یک یا دو روز، برخی از تمرینات ملایم دستور داده شده توسط پزشک یا فیزیوتراپیست را انجام دهید تا به حفظ دامنه حرکت شانه خود کمک کنید. عدم تحرک می‌تواند باعث خشک شدن مفاصل شود. علاوه بر این بی‌حرکت نگه داشتن شانه برای مدت زمان طولانی می‌تواند منجر به وضعیت شانه منجمد شود؛ یعنی وضعیتی که در آن مفصل شانه به قدری خشک می‌شود که به سختی می‌توانید آن را حرکت دهید.

پس از آنکه آسیب دیدگی بهبود پیدا کرد و دامنه حرکتی شانه خود را به دست آوردید، می‌توانید ورزش را ادامه دهید. انجام حرکات کششی روزانه و دنبال کردن برنامه تقویت و ثبات شانه می‌تواند از عود مجدد دررفتگی جلوگیری کند. پزشک یا فیزیوتراپیست می‌توانند در طراحی یک برنامه ورزشی مناسب به شما کمک کنند.

عوارض دررفتگی شانه


عوارض دررفتگی شانه می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • پارگی ماهیچه، رباط‌ها و تاندون‌هایی که مفصل شانه شما را پشتیبانی می‌کنند.
  • آسیب عصبی یا عروقی در مفصل شانه یا نواحی اطراف آن
  • بی‌ثباتی شانه به ویژه اگر دچار در رفتگی شدید شانه یا دررفتگی‌های مکرر شده باشید که این امر شما را مستعد آسیب دیدگی مجدد می‌کند.

اگر رباط‌ها یا تاندون‌های شانه شما دچار کشیدگی یا پارگی شده باشند یا اعصاب و عروق خونی اطراف مفصل شانه شما آسیب دیده باشند، ممکن است برای ترمیم این بافت‌ها به عمل جراحی احتیاج داشته باشید.

عوارض دررفتگی شان

عوامل خطرزا


مردان در دوره نوجوانی یا دهه ۲۰ سالگی خود گروهی هستند که تمایل بیشتری به انجام فعالیت‌های بدنی دارند و این امر آنها را مستعد قرار گرفتن بیشتر در معرض خطر در رفتگی شانه می‌کند.

پیشگیری


برای جلوگیری از در رفتگی شانه، موارد زیر را دنبال کنید:

  • مراقب باشید تا نیفتید.
  • هنگام انجام ورزش‌های تماسی از تجهیزات محافظ استفاده کنید.
  • برای حفظ قدرت و انعطاف پذیری در مفاصل و ماهیچه‌های خود به طور منظم ورزش کنید.

هنگامی که دچار دررفتگی مفصل شانه می‌شوید می‌توانید مستعد در رفتگی شانه در آینده نیز باشید؛ برای جلوگیری از در رفتگی مکرر شانه تمرینات تقویتی و استقامتی خاصی که پزشک شما برای جلوگیری از آسیب به شما توصیه کرده است را به دقت دنبال کنید.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonمشاوره و تماس