اسپوندیلیت آنکیلوزیس یا روماتیسم ستون فقرات، یک نوع التهاب مزمن است که ستون فقرات و مفصل ساکروایلیاک را (مفصل خاجی خاصره‌ای) درگیر می‌کند. مفصل ساکروایلیاک در قاعده کمر واقع شده است و نقش اتصال استخوان خاجی یا ساکروم (استخوان بالای دنبالچه) به استخوان ایلیوم یا تهیگاهی (استخوان‌های بالای باسن) را دارد. وجود التهاب مزمن در این مناطق، منجر به درد و خشکی در داخل و اطراف ناحیه ستون فقرات می‌شود، از جمله گردن، قسمت میانی ستون فقرات، کمر و باسن. در طول زمان، التهاب مزمن ستون فقرات (اسپوندیلیت) می‌تواند به ادغام (همجوشی) مهره‌ها منجر شود، که به آن آنکیلوزان می‌گویند. آنکیلوزان باعث کاهش توان حرکتی ستون فقرات می‌شود.

علت التهاب ستون فقرات یا اسپوندیلیت آنکیلوزان چیست؟

عواملی که به نظر می‌رسد باعث بروز این بیماری می‌شوند عبارت است از:

ژنتیک

به نظر می‌رسد استعداد مبتلا شدن به اسپوندیلیت آنکیلوزان به‌طور ژنتیکی به ارث می‌رسد. در اکثریت افراد مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان (تقریباً 90٪)، ژنی به نام (HLA-B27) وجود دارد. با پیشرفت تکنیک‌های آزمایش خون، می‌توان وجود ژن (HLA-B27) را در افراد شناسایی کرد. این شاخص آزمایشگاهی درک ما را در خصوص ارتباط بین ژن (HLA-B27) و اسپوندیلیت آنکیلوزان افزایش داده است. به نظر می‌رسد ژن (HLA-B27) فقط احتمال بروز اسپوندیلیت انکیلوزان را افزایش می‌دهد، به‌عبارت‌دیگر برای بیان و فعال شدن این ژن عوامل دیگر ازجمله عوامل محیطی نیز دخیل می‌باشند. حتی در افرادی که دارای ژن (HLA-B27) هستند، به نظر می‌رسد احتمال مبتلا شدن به اسپوندیلیت انکیلوزان، فراتر از عوامل ژنتیکی باشد. در افرادی که حامل ژن (HLA-B27) هستند و یکی از بستگانشان به این بیماری مبتلا است، احتمال مبتلا شدن به اسپوندیلیت انکیلوزان 12٪ است (شش برابر بیشتر از افرادی است که بستگانشان به این بیماری مبتلا نمی‌باشند).

ژن‌های دیگری که در رابطه با اسپوندیلیت انکیلوزان شناسایی شده‌اند، ازجمله: (ARTS1) و (IL23R). به نظر می‌رسد این ژن‌ها نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن داشته باشند. انتظار می‌رود با درک بیشتر اثر این ژن‌ها بر روماتیسم ستون فقرات، محققان پیشرفت‌های مؤثری در درمان اسپوندیلیت انکیلوزان داشته باشند.

فعال شدن سیستم ایمنی بدن

چگونگی بروز التهاب و تداوم آن در اندام‌های مختلف و همچنین مفاصل مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان، از بحث‌های داغ علمی است که امروزه تحقیقات زیادی بر روی آن انجام می‌شود. بروز و فعال شدن بیماری در هر فردی، الگوی منحصربه‌فرد خود را دارد. التهاب اولیه ممکن است در اثر فعال شدن سیستم ایمنی بدن ایجاد شده باشد. شاید به دلیل وجود یک عفونت قبلی یا حضور میکروب‌های عفونی، سیستم ایمنی بدن فعال شود. پس از فعال شدن، ممکن است سیستم ایمنی بدن قادر به غیرفعال کردن خود نباشد، حتی اگر عفونت اولیه برطرف شده باشد. التهاب مزمن بافت در اثر ادامه فعالیت سیستم ایمنی بدن در غیاب عفونت فعال، نشانه‌ای از بیماری‌های خود ایمنی التهابی است.

علائم روماتیسم کمر چه می‌تواند باشد؟

علائم اسپوندیلیت انکیلوزان مربوط به التهاب ستون فقرات، مفاصل و سایر قسمت‌های بدن است. خستگی یک نشانه رایج در التهاب فعال است. التهاب ستون فقرات موجب درد و خشکی ناحیه کمر، بالای باسن، گردن و سایر قسمت‌های ستون فقرات می‌شود. معمولاً شروع درد و خشکی، تدریجی است و به‌مرورزمان با کاهش دامنه حرکتی مفاصل، در طی ماه‌ها به میزان قابل‌توجهی شرایط بیمار بدتر می‌شود. گاهی اوقات، شروع علائم سریع و شدید است. درد کمر و باسن، از تظاهرات معمول التهاب فعال ستون فقرات کمری و مفصل ساکروایلیاک است. علائم درد و خشکی اغلب در صبح یا پس از بی‌تحرک ماندن برای مدت طولانی بدتر می‌شود. اغلب حرکت، گرما و دوش آب گرم، باعث کاهش درد و خشکی صبح گاهی مفاصل می‌شود. از آنجایی که اسپوندیلیت انکولیوزان اغلب نوجوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، گاهی اوقات بروز کمردرد در افراد جوان به‌اشتباه با کمردرد ناشی از آسیب‌دیدگی‌های ورزشی اشتباه گرفته می‌شود.

عوارض اسپوندیلیت آنکیلوزان

التهاب و رماتیسم ستون فقرات ممکن است با عوارضی همراه باشد که عبارت‌اند از:

همجوشی استخوانی ستون فقرات (انکیلوز) و شکستگی

در کسانی که التهاب مزمن و شدید ستون فقرات دارند، ممکن است همجوشی ستون فقرات (انکیلوز) ایجاد شود. هنگامی که مهره‌ها در هم ادغام می‌شوند، درد ستون فقرات در ظاهر برطرف می‌شود، اما فرد مبتلا، توان حرکتی ستون فقرات خود را از دست می‌دهد.

استخوان‌های بهم جوش خورده، ترد و شکننده می‌شوند، بنابراین در معرض آسیب‌دیدگی و شکستگی قرار می‌گیرند، بخصوص در حوادثی مانند تصادفات رانندگی. شروع ناگهانی درد و حرکت ستون فقرات در این بیماران می‌تواند نشان دهنده شکستگی استخوان باشد. قسمت پایین گردن (ستون فقرات گردنی) شایع‌ترین ناحیه درگیر در این نوع شکستگی‌ها است.

اختلال در ریه‌ها

اسپوندیلیت انکیلوزان مزمن می‌تواند به خمیدگی ستون فقرات در ناحیه قفسه سینه منجر شود، درنتیجه ظرفیت تنفسی فرد کاهش می‌یابد. همچنین اسپوندیلیت می‌تواند ناحیه‌ای که دنده‌ها به ستون فقرات متصل می‌شود را تحت تأثیر قرار دهد که باز ظرفیت ریه‌ها کاهش خواهد یافت. اسپوندیلیت می‌تواند باعث التهاب و زخم ریه‌ها شود، درنتیجه بیمار به علائمی همچون سرفه و تنگی نفس مبتلا می‌شود، به‌ویژه هنگام ورزش یا مبتلا شدن به عفونت‌ها. بنابراین، مشکلات تنفسی می‌تواند عارضه جدی ناشی از اسپوندیلیت انکیلوزان باشد.

التهاب و آرتریت سایر مفاصل

افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکولیوزان ممکن است دچار التهاب سایر مفاصل (به‌غیراز ستون فقرات) نیز شوند. این حالت بیشتر در زنان اتفاق می‌افتد. بیمار ممکن است درد، خشکی، احساس گرما، تورم و یا قرمزی در سایر مفاصل مانند مفصل ران، زانو و مچ پا را تجربه کند. گاهی اوقات مفاصل کوچک انگشتان نیز ممکن است درگیر شوند، درنتیجه احتمال خم شدن انگشتان وجود دارد. التهاب می‌تواند غضروف اطراف جناغ سینه (کوستوکندریت)، تاندون‌هایی که عضلات را به استخوان‌ها (تاندونیت) متصل می‌کنند و رباط‌ها که استخوان‌ها را به یکدیگر وصل می‌کنند، نیز رخ دهد. برخی از افراد مبتلا به این بیماری دچار التهاب تاندون آشیل می‌شوند، درنتیجه پاشنه آن‌ها دچار درد و خشکی می‌شود، به‌خصوص هنگامی که از پله‌ها استفاده می‌کنند. التهاب کف پا (فاشیای پلانتار)، در افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکولیوزان بیشتر رخ می‌دهد.

التهاب عنبیه

بیماران مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان ممکن است با التهاب عنبیه چشم (آیریتیت) روبرو شوند. در آیریتیت، چشم قرمز و دردناک می‌شود، به‌ویژه هنگام نگاه کردن به نور. حملات مکرر می‌توانند باعث ورم ملتحمه (پوشش چشم) در هر یک از چشم‌ها شوند. علاوه بر عنبیه، بخش‌های دیگر چشم مانند جسم مژگانی و مشیمیه نیز ممکن است به التهاب مبتلا شوند؛ این حالت به عنوان یوئیت شناخته می‌شود. التهاب عنبیه و یوئیت می‌توانند از عوارض جدی اسپوندیلیت آنکیلوزان باشند و در برخی موارد می‌توانند باعث آسیب دیدگی چشم بیمار و اختلال در دید شوند، به طوری که نیاز به مداخله درمانی فوری توسط یک چشم‌پزشک متخصص دارند. (لازم به ذکر است که التهاب عنبیه و ستون فقرات ممکن است در سایر انواع آرتریت نیز رخ دهند، از جمله آرتریت واکنشی [که به عنوان سندرم رایتر شناخته می‌شود]، آرتریت پسوریاتیک و آرتریت مرتبط با بیماری التهابی روده.)

کند شدن ضربان قلب

یک عارضه نادر که در اسپوندیلیت انکیلوزان مشاهده می‌شود، تحت تأثیر قرار گرفتن سیستم الکتریکی قلب است که در پی آن ضربان قلب به‌صورت غیرطبیعی کند می‌شود (بلوک قلبی). برای حفظ ضربان و توان خروجی قلب، ممکن است استفاده از دستگاه‌های ضربان‌ساز (پیسمیکر) ضروری شود. در برخی دیگر از افراد ممکن است بخشی از آئورت که نزدیک قلب واقع شده است، دچار التهاب شود، این امر می‌تواند باعث ایجاد نشتی در ​​دریچه آئورت شود. در این حالت ممکن است بیماران دچار تنگی نفس، سرگیجه و نارسایی قلبی شوند.

نارسایی کلیه

اسپوندیلیت پیشرفته می‌تواند منجر به رسوب مواد پروتئینی به نام آمیلوئید در کلیه‌ها شود، درنتیجه ممکن است کلیه‌ها دچار نارسایی گردند. بیماری‌های پیشرفته کلیه می‌تواند باعث خستگی و حالت تهوع شود و درنهایت ممکن است برای حذف مواد زائد از خون نیاز به دستگاه تصفیه خون (دیالیز) داشته باشیم.

متخصصین برای تشخیص اسپوندیلیت انکیلوزان چه آزمایش‌هایی انجام می‌دهند؟

تشخیص اسپوندیلیت آنکیلوزان بر اساس ارزیابی علائم بیمار، معاینه بالینی، یافته‌های تصویربرداری اشعه ایکس (رادیوگرافی) و آزمایش خون انجام می‌شود. خشکی، درد و کاهش دامنه حرکتی ستون فقرات، از نشانه‌های بارز التهاب ستون فقرات ناشی از اسپوندیلیت آنکیلوزان است. علائم اولیه اسپوندیلیت آنکیلوزان می‌تواند بسیار گمراه‌کننده باشد، زیرا خشکی و درد کمر در بسیاری از بیماری‌های دیگر نیز دیده می‌شود. به‌ویژه این‌که ممکن است علائم در زنان به‌صورت خفیف (هرچند نه همیشه) ظاهر شوند. بنابراین ممکن است سال‌ها بگذرد تا این بیماری تشخیص داده شود. معاینه می‌تواند علائم التهاب و کاهش دامنه حرکتی مفاصل را نشان دهد. این علائم به‌ویژه در ستون فقرات مشهودتر است. انعطاف‌پذیری ستون فقرات یا گردن ممکن است کاهش یابد. احتمال دارد محل مفصل ساکرويلياک بیمار، نسبت به لمس حساس باشد. به دلیل سفت شدن مفاصل دیواره قفسه سینه، هنگام تنفس عمیق ممکن است قفسه سینه به‌صورت کامل گسترش نیابد. در افرادی که شدت بیماری شدید است ممکن است ستون فقرات آن‌ها خمیده شود. التهاب چشم نیز می‌تواند توسط چشم‌پزشک به کمک افتالموسکوپ مورد ارزیابی قرار گیرد.

برای یافتن شواهد بیشتر می‌توان از تصویربرداری اشعه ایکس ستون فقرات و آزمایش خون یعنی نشانگر ژن (HLA-B27) استفاده کرد. سایر آزمایش‌های خون نیز می‌توانند شواهدی از وجود التهاب در بدن را برای ما فراهم کند. تصویربرداری اشعه ایکس از مفاصل ساکروالیایک می‌تواند نشانه‌های التهاب و فرسایش استخوان‌ها را نشان دهد. تصویربرداری اشعه ایکس از ستون فقرات می‌تواند، همجوشی و ناهنجاری‌های مهره‌ها در ستون فقرات را نشان دهد. در تصویربرداری اشعه ایکس، همجوشی یک مهره با مهره‌ی بالایی و پایینی خود، شکلی شبیه چوب خیزران ایجاد می‌کند، این عارضه باعث می‌شود ستون فقرات به‌کلی حرکت خود را از دست بدهد.

آزمایش ادرار نیز ممکن است برای بررسی ناهنجاری‌های جانبی کلیوی و همچنین رد کردن سایر بیماری‌های کلیوی (که علائمی شبیه اسپوندیلیت انکیلوزان ایجاد می‌کنند)، درخواست شود. همچنین بیماران به‌صورت هم‌زمان برای بررسی سایر بیماری‌های هم‌گروه اسپوندیلیت انکیلوزان (اسپوندیلوآرتروپاتی) مانند: پسوریازیس، بیماری‌های مقاربتی، دیسانتری (اسهال خونی) (ناشی از آرتریت واکنشی یا بیماری سندرم رایتر) و بیماری التهابی روده (کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون) مورد معاینه قرار می‌گیرند.

درمان التهاب ستون فقرات با اسپوندیلیت

روش‌های درمانی متعددی برای کاهش علائم در دسترس هستند.

همچنین درمان مناسب می‌تواند فرآیند جوش خوردن مهره‌های ستون فقرات (همجوشی) و خشکی مفاصل را متوقف کرده یا به تأخیر بیندازد.

در بیشتر موارد درمان شامل ترکیبی از موارد زیر است:

فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی

فعال نگه‌داشتن مفاصل می‌تواند وضعیت و دامنه حرکتی ستون فقرات را بهبود بخشد، همچنین از سفتی و ایجاد درد در ستون فقرات جلوگیری می‌کند. علاوه بر فعال نگه‌داشتن مفاصل، فيزيوتراپي بخش مهمی از درمان اسپوندیلیت انکیلوزان محسوب می‌شود. متخصص فیزیوتراپی می‌تواند بر اساس شرایط و وضعیت شما، مناسب‌ترین برنامه تمرینی را طرح‌ریزی نماید.

برخی از درمان‌های فیزیوتراپی توصیه‌شده برای درمان اسپوندیلیت انکیلوزان عبارت‌اند از:

• تمرینات ورزشی گروهی: برنامه‌هایی که شما همراه دیگران، تمرینات ورزشی را انجام می‌دهید.
• تمرینات ورزشی انفرادی: به شما تمریناتی آموزش داده می‌شود که خودتان به‌صورت انفرادی انجام می‌دهید.
• ماساژ: عضلات و دیگر بافت‌های نرم شما برای از بین بردن درد و بهبود دامنه حرکتی مفاصل، تحت ماساژ و درمان‌های دستی قرار می‌گیرند. استخوان‌های ستون فقرات هرگز نباید تحت درمان دستی قرار بگیرند، چراکه در افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان، احتمال آسیب‌دیدگی زیاد است.
• آب‌درمانی: ورزش در آب، معمولاً در استخرهای کم‌عمق با آب گرم و یا حوضچه‌های مخصوص آب‌درمانی، مفید خواهد بود. شناور بودن در آب کمک می‌کند تا حرکت مفاصل تسهیل شود، گرما نیز کمک می‌کند تا تنش موجود در عضلات شما تسکین پیدا کند.

برخی افراد ترجیح می‌دهند برای حفظ انعطاف‌پذیری از شنا یا سایر ورزش‌ها کمک بگیرند. این کار معمولاً خوب است، اما کشش و تمرینات ورزشی روزانه نیز مهم است. اگر نسبت به انجام تمرینات ورزشی شک دارید و یا اطلاعات بیشتری نیاز دارید، با متخصص فیزیوتراپی یا روماتولوژی به مشورت بپردازید.

درمان‌های پزشکی

روش‌های مختلف دارویی یا جراحی مورد استفاده برای درمان این بیماری عبارت‌اند از:

• تسکین‌دهنده‌های درد، مانند استامینوفن یا افیون‌ها مانند ترامادول
• داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) که برای کاهش التهاب و خشکی استفاده می‌شوند؛ مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم (بدون نسخه) یا اندومتاسین، دیکلوفناک و سلکوکسیب (به‌صورت نسخه‌ای)
• داروهای ضد رماتیسمی (DMARDs) که برای کاهش درد و تورم استفاده می‌شوند و احتمالاً از آسیب‌های مفصلی بیشتر جلوگیری می‌کنند؛ مانند آدالیمومب، گولیموماب، اتانرسپت و اینفیلیکسیماب
• کورتیکواستروئیدها برای کاهش درد و خشکی غیر از ستون فقرات
• زمانی که مفاصل خاص مانند لگن در اثر این بیماری به‌صورت جدی آسیب دیده باشند، ممکن است از جراحی تعویض مفصل استفاده شود.

درمان‌های خانگی

روش‌های مختلف درمانی که می‌توانید امتحان کنید طبق موارد زیر هستند: (البته درهرحال مشاوره با پزشک قبل از هر اقدامی شدیداً توصیه می‌شود).

استفاده از گرما یا سرما درمانی

کمپرس گرم و پدهای برقی یا کیسه یخ می‌تواند برای تسکین موقت درد و التهاب مفید باشد.

دستگاه تحریک الکتریکی اعصاب (TENS) برای تسکین درد

این روش می‌تواند به کاهش درد ناشی از اسپوندیلیت انکیلوزان كمك كند. در برخی موارد می‌توانید آن را از مراكز فیزیوتراپی اجاره کنید یا مستقیماً آن را خریداری نمایید.

طب سوزنی

تحقیقات نشان می‌دهد طب سوزنی (توسط متخصص آموزش‌دیده با استفاده از سوزن‌های استریل) ممکن است به کاهش درد کمک کند. بااین‌وجود، تحقیقات بیشتری لازم است تا تأثیر کامل آن روی انواع مختلف آرتریت درک شود.

رعایت رژیم غذایی برای کاهش درد، التهاب و سایر علائم

برای مثال، از مصرف الکل خودداری کنید، برای حمایت از سلامت استخوان‌ها، به میزان کافی کلسیم و ویتامین D مصرف کنید. رژیم غذایی شما باید غنی از میوه‌ها، سبزیجات و دانه‌های کامل باشد. چربی‌ها، محصولات حیوانی و غذاهای فرآوری شده را محدود کنید. سعی کنید هر روز 8 تا 10 لیوان آب بنوشید. برای داشتن رژیم غذایی مناسب و کاهش علائم اسپوندیلیت انکیلوزان، با پزشک خود مشورت کنید.

حفظ وزن مناسب

هردو مورد اضافه‌وزن و لاغری بیش‌ازحد می‌تواند در افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان عوارض ایجاد کند. بعضی از داروها می‌توانند وزن شما را تحت تأثیر قرار دهند. بیماری‌هایی که اغلب با اسپوندیلیت انکیلوزان همراه می‌شوند نیز می‌تواند باعث افزایش یا کاهش وزن شوند. در صورتی که وزن شما به‌صورت غیرطبیعی افزایش یا کاهش میابد، به پزشک خود موضوع را اطلاع دهید. اگر برای داشتن وزن مناسب به مشاوره نیاز دارید؛ با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت نمایید.

سیگار نکشید

اسپوندیلیت انکیلوزان می‌تواند حرکت قفسه سینه را محدود کند، درنتیجه کشیدن نفس عمیق دشوار خواهد شد. بنابراین سیگار کشیدن می‌تواند نسبت به شرایط عادی بسیار خطرناک‌تر باشد.

درمان‌های گیاهی، طب سنتی و مکمل‌ها

در ابتدا تأکید می‌شود که بدون مشورت با پزشک از این درمان‌ها استفاده نکنید و حتماً تحت نظر پزشک متخصص این نوع از درمان‌ها را انتخاب نمایید.

چند مورد از مکمل‌ها و گیاهان مؤثر در این زمینه عبارت‌اند از:

روغن ماهی امگا 3

رژیم غذایی غربی و صنعتی سرشار از امگا 6 است و محرک ایجاد التهاب. تغییر رژیم غذایی برای کاهش امگا 6 (رژیم ضدالتهابی) و استفاده از مکمل روغن ماهی یا امگا 3 می‌تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند. در مطالعه‌ای در سال 2006، استفاده از روغن ماهی امگا 3 به‌طور قابل‌توجهی سطح فعالیت بیماری اسپوندیلیت انکیلوزان کاهش داد.

• دوز ضدالتهابی مناسب برای شروع معادل حداقل 3 تا 4 گرم در روز است که به‌آرامی می‌توان سطح آن را حداکثر تا 7 الی 8 گرم افزایش داد.
• ازآنجاکه این مکمل می‌تواند خون را رقیق کند، اگر از داروهای رقیق‌کننده خون استفاده می‌کنید، بهتر است از دوز پایین شروع کرده و آن را به‌آرامی افزایش دهید.

مکمل ووب آنزیم – آن (Wobenzyme N)

این مکمل آنزیمی است که در درمان التهاب و درد استفاده می‌شود. آنزیم‌های این مکمل عبارت‌اند از ﺑـﺮوﻣﻠﻴﻦ (مشتق شده از آناناس) و پاپائین (مشتق شده از پاپایا).

• اگر به آناناس یا پاپایا آلرژی دارید، این مکمل را مصرف نکنید.
• بهتر است با معده خالی مصرف شود؛ توجه کنید که ممکن است برای کاهش پاسخ التهابی، لازم باشد روزانه 6 تا 12 قرص مصرف کنید.

زردچوبه

زردچوبه یک انتی اکسیدان بسیار قوی است که می‌تواند التهاب و درد را کاهش دهد. می‌توان آن را به‌صورت یک کپسول 400 میلی‌گرم در روز یا به‌عنوان ادویه بر روی وعده‌های غذایی استفاده نمود. در یک مطالعه پس از عمل، اثر زردچوبه مشابه اثر مسکن‌ها گزارش شده است.

منیزیم

کمبود منیزیم می‌تواند باعث التهاب و درد شود. استفاده از ژل یا پماد منیزیم به‌صورت مستقیم در ناحیه آسیب دیده می‌تواند باعث بهبودی و کاهش التهاب شود. همچنین می‌تواند تحرک و انعطاف‌پذیری مفاصل و عضلات را افزایش دهد.

توت هندی یا نونی (Morinda citrifolia)

 این گیاه گرمسیری متعلق به شرق آسیا است که سال‌های متمادی از آن استفاده می‌شود. این گیاه دارای خواص ضدالتهابی است و می‌تواند در تسکین درد مفید باشد.

• توت هندی به‌صورت کپسول یا شربت در دسترس است. اگر از شربت آن استفاده می‌کنید؛ برای شروع حدود 30 گرم، دو بار در روز مصرف کنید و به‌آرامی به حدود 110 تا 170 گرم در روز افزایش دهید.
• بعضی از گونه‌های آن ممکن است حاوی پتاسیم بالایی باشد. بنابراین اگر بیماری کلیوی دارید، باید مراقب این موضوع باشید.
• دوز بسیار زیاد آن می‌تواند اثرات نامطلوبی بر کبد داشته باشد، اگرچه این موضوع میان محققین بحث‌برانگیز است. میزان دوزی که در اینجا ذکر کردیم، کمترین میزان عنوان‌شده برای مصرف این مکمل است.

آیا امکان پیشگیری از اسپوندیلیت انکولیوزان وجود دارد؟

امکان پیشگیری برای این بیماری ارثی (ژنتیکی) وجود ندارد. اقدامات پیشگیرانه برای کنترل عوارض آن در نظر گرفته می‌شود و با درمان بهینه و نظارت بر عوارض جانبی درمان، سعی می‌شود کیفیت زندگی بیمار بهبود پیدا کند. ورزش می‌تواند به حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل کمک کند.

اسپوندیلیت آنکیلوزان در زنان و بارداری

اگر شما از اسپوندیلیت آنکیلوزان رنج می‌برید، در طول دوران بارداری، ممکن است بیماری شما بهبود یابد، بدتر شود یا بدون تغییر باقی بماند. اگر بیماری شما در طول بارداری فعال است، احتمالاً پس از زایمان، بیماری شما به شدت عود خواهد کرد. در واقع، بیش از 60 درصد زنان پس از زایمان با اسپوندیلیت آنکیلوزان با شدت بیشتری مواجه خواهند شد.

درباره تأثیر اسپوندیلیت آنکیلوزان بر روی نوزاد، اطلاعات محدودی وجود دارد. با این حال، این بیماری احتمالاً تأثیر زیادی بر روند زایمان نوزاد نخواهد داشت. با این حال، التهاب و جمع شدن استخوان‌های ستون فقرات ممکن است انجام بی‌حسی اپیدورال را دشوار کند. در اپیدورال، داروی مسکن به‌طور مستقیم در فضای بین مهره‌ها و در لایه خارجی کانال نخاعی تزریق می‌شود تا درد مادر در طول زایمان طبیعی یا عمل سزارین کاهش یابد. زنانی که اسپوندیلیت آنکیلوزان شدید دارند، باید قبل از زایمان با پزشک خود مشورت کنند تا در مورد جایگزینی روش درمان درد و کنترل آن در زمان زایمان توافق کنند. اگر عمل سزارین ضروری باشد، که معمولاً در موارد شدید اسپوندیلیت آنکیلوزان لازم است، ممکن است شما تحت بیهوشی عمومی قرار بگیرید.